Wachten op benzine…

//Wachten op benzine…

Wachten op benzine…

ER KOMT EEN TANKWAGEN AAN!!! Het zijn deze 5 woorden die mij van vreugde doen opspringen van het ontbijt. Geke, die zojuist naar de sportschool is vertrokken om 7:45 woensdagmorgen rent roepend weer de trap op naar ons huis. Ik grits mijn documenten en autosleutel van de tafel en ren naar beneden…

Vanwege de aanhoudende stakingen van vrachtwagenchauffeurs in Brazilië is er al ruim 5 dagen nagenoeg geen benzine meer te krijgen in heel Belo Horizonte. De vrachtwagenchauffeurs staken tegen de hoge diesel prijzen die steeds verder oplopen en hebben de snelwegen geblokkeerd. Het gevolg is dat er minder bussen rijden, het huisvuil niet  meer word opgehaald en dat groente en fruit schaars aan het worden zijn. (artikel NRC).

Maar nu, na het bereiken van een akkoord tussen de vrachtwagenchauffeurs vakbond en de regering, zou de bevoorrading weer op gang moeten komen.

…voorbereid als ik was had ik mijn kombi al voor ons huis geparkeerd, de vorige keer vormde de file zich ook tot voorbij ons huis en zo zou mijn kombi automatisch in de file staan. Onze “favoriete” benzinepomp ligt ongeveer 200 meter van ons huis, aan het einde van ons huizenblok rechtsaf en dan de heuvel af.

Nadat ik mijn alarmlichten aan had gedaan ging ik op onderzoek uit. Onze collega stond iets verderop, de kapper stond vlak achter me en ook de autorijschool en de buurman hadden alle auto’s in de rij gezet. Het verhaal was als volgt: volgens de bewaker van de benzinepomp komt er zo een vrachtwagen aan met benzine of ethanol. Hier in Brazilië rijden veel auto’s ook op ethanol.

Na even bijgepraat te hebben met de buren, kapper en collega en mijn eerste enthousiasme wat was gezakt ben ik weer terug naar huis gegaan om mijn ontbijtje verder op te eten en mijn tanden te poetsen. Ik zocht wat Nederlandse magazines op en ben fijn in de kombi gaan wachten.

Na ruim een uur wachten kwam Geke terug van de sportschool, “Hé sta je nog in de rij?” Ik had weliswaar een aantal plaatsen winst geboekt maar dat kwam omdat een aantal auto’s niet het geduld had om te wachten op wat zou gaan komen. Het was inmiddels negen uur en ik zat fijn in de kombi te wachten.

Wederom een uur later kwam Geke even wat drinken brengen en hebben we gezellig in de kombi koffie gedronken. Terwijl we zo zaten zag Geke de eigenaar van de benzinepomp voorbij rijden, “hé dat was de eigenaar, serieus!!!” gauw ging Geke de kombi uit en vroeg hoe de vooruitzichten waren, er zou eventueel misschien vandaag een vrachtwagen kunnen komen,  maar garanties had hij niet. Ondertussen  was het tien uur geweest en zat ik fijn in de kombi te wachten.

.

.

De grote uitdaging om benzine te bemachtigen zit hem in het feit dat het volstrekt onduidelijk is wanneer, hoeveel en welke benzinepomp bevoorraad word. Toen ik ’s morgens de kinderen naar school bracht met de kombi reed ik op de terugweg een extra rondje. Bij elke benzinepomp stonden lange rijen (nagenoeg alle benzinepompen waren nog gesloten) en soms zag je dat mensen zelfs in de auto hadden geslapen om maar voor in de rij te staan, of omdat ze geen benzine meer hadden om thuis te komen met de auto.

Afgelopen maandag was live op Tv te zien dat de eerste tankvrachtwagens onder politiebegeleiding de raffinaderij verlieten om de eerste tankstations bij te vullen. De overheid heeft een regel ingesteld dat je maar maximaal R$ 100,- mag tanken (+/- 20 liter) en geen Jerrycans mag vullen.

Bij mijn benzinepomp was er ondertussen weinig veranderd, de eigenaar had een pompbediende neergezet als beveiliger/uitkijker/informant en deze vertelde steeds hetzelfde verhaal, we verwachten een vrachtwagen maar weten niet wanneer. Om elf uur was ik er wel een eind klaar mee en besloten we de file te verlaten om de kinderen op te halen van school. Bij terugkomst bleek dat de kapper onze plek had weten te reserveren en we konden zo weer onze “oude plek” innemen in de file. Het was ondertussen twaalf uur geweest en ik zat weer fijn in de kombi te wachten.

Het grote voordeel van het wachten voor deze benzinepomp is dat je gewoon naar huis kan wandelen. Er stond een mooie file van auto’s, een enkeling was aan het slapen maar het merendeel van de mensen was gewoon naar huis gegaan of gaan werken. Je moest gewoon zorgen dat je om de zoveel tijd even ging kijken of er nog beweging was, ondertussen was het één uur ’s middags en stond de kombi nog te wachten.

Ezra vond het ondertussen een prachtig avontuur. Op school zijn er vriendjes die niet naar school kunnen komen en hij had van de week de laatste hotdog worstjes gevonden in een bijna leeg schap bij de supermarkt. Verder had hij op dinsdag al een tankvrachtwagen gezien die onder politie escort door de straat reed. Samen met 2 autootjes wandelden we langs de kombi naar de benzinepomp met nog steeds dezelfde wachtende mannen. Het leek wel wat op een buurt barbecue maar dan zonder barbecue. Volgens sommige zou de vrachtwagen met benzine zojuist de raffinaderij hebben verlaten en over een poosje bij ons zijn. Ondertussen was het twee uur geweest en stond de kombi netjes te wachten.

Ezra speelde met zijn autootjes, we kochten een snackje in de winkel op de hoek en zaten samen in de kombi waarbij Ezra “reed”. Vervolgens wandelden we een rondje rondom ons blok om te kijken hoe lang de file was en zorgden we ervoor dat we “toevallig” net in beeld liepen bij een interview van: “alterosa alerta Belo Horizonte”. (vanaf minuut 53:30)  Zo in de file staan is hartstikke leuk als je maar het juiste gezelschap hebt! We tikten de drie uur aan en de kombi, Anne en Ezra zaten geduldig te wachten.

.

.

Nadat Ezra zijn geduld toch wat begon op te raken zijn we naar huis gegaan. Toen ik na verloop van tijd weer ging informeren naar de tussenstand bij de benzinepomp hoorde ik dat er zojuist (weer) 15 tankwagens de raffinaderij hadden verlaten, 15 vrachtwagens, mijn hartje sprong op van geluk! Dat de pompbediende vervolgens vertelde dat hij niet wist naar welke van de 8.000 benzinepompen in Belo Horizonte ze gingen maakte dit moment van vreugde slechts kort duurde. Het was inmiddels vijf uur geweest en de kombi had er al ruim 9 uur wachten opzitten.

Ondertussen hoorden we op het nieuws dat de chauffeurs staking nog niet helemaal voorbij was, enkele chauffeurs wilden doorgaan met staken en maakte het andere chauffeurs die wel wilden werken lastig. Politie en leger waren al enkele dagen druk bezig om de stakingen te breken en er waren hoge boetes uitgedeeld aan chauffeurs en bedrijven die snelwegen blokeerden.

Niet veel later toen het al schemerig werd zagen we de eigenaar aan komen rijden. “Geen benzine vandaag”. Was de korte maar heldere boodschap. Wanneer dan wel, hij had geen idee. Hij vertelde dat niemand dat precies wist of mocht zeggen omdat er anders chaos kan ontstaan als iedereen naar het betreffende benzinestation zou gaan.

Dat niemand precies weet wanneer en waar er benzine is maakt de uitdaging om het te vinden wel erg groot. Bijkomende uitdagingen zijn dat het van donderdag 31-5 tot zondag 3-6 een extra lang weekend is en dat, je zal het bijna niet geloven, de benzinebrouwers bij de raffinaderij hebben besloten om ook nog eens drie dagen te gaan staken.

Mijn hoop was dan ook om te kunnen tanken zodat we de komende vrije dagen nog een mogelijkheid hebben om er even op uit te kunnen gaan met  het gezin. Maar ondertussen zijn we redelijk gehard door al het wachten bij de kassa van de supermarkt (alhoewel dat geen 10 uur duurt) en besloten ons verlies te nemen en naar huis te gaan.

Tien uur in de file gestaan en geen druppel benzine…

ANDRÉ, ANDRÉ… Ik zit samen met Esmé op de bank terwijl Geke met Ezra naar de supermarkt is, het is inmiddels half zeven ’s avonds als ik buiten iemand mijn naam hoor schreeuwen. Ik kijk vanaf het balkon en zie de kapper druk met Geke en Ezra praten die net terug zijn van de supermarkt. Wederom rent Geke naar boven, er is zojuist een tankwagen gezien bij de benzinepomp bij de MC Donalds. Ik grits mijn documenten en autosleutel van de tafel en ren naar beneden…

Vol gas de bocht om en daar staan de eerste auto’s al met alarmlichten aan. Ik sluit aan en klop even bij mijn voorganger op het raam, ik heb weinig zin om drie uur achter een geparkeerde auto te staan om dan te ontdekken dat hij niet in de file stond. De mevrouw bevestigd dat ze ook in de rij staat en het wachten kan beginnen. In al mijn enthousiasme om aan te sluiten in de file heb ik niet gezien dat ik een garage ingang blokkeer, iets waarvoor je een boete kan krijgen. Daarnaast maakt onze file het heel moeilijk voor de stadsbussen om de bocht naar boven toe te nemen, een lastige positie zowel voor ons als voor de bussen.

De mevrouw voor ons vraagt of ik haar auto wat meer aan de kant wil zetten zodat de bussen beter kunnen passeren en terwijl ik dat doe komt er net een auto aan die de garage in wil. De bussen en auto’s daarachter beginnen te toeteren omdat ze er niet meer langs kunnen en voordat ik er erg in heb, heb ik een verkeersopstopping gecreëerd. De mevrouw roept naar me dat we weg moeten omdat we al het verkeer ophouden en ze springt in haar auto om de rij te verlaten. Ik ben natuurlijk geen zins van plan om mijn plekje op te geven en met de extra vrij gekomen ruimte van de mevrouw die zojuist vertrokken is lukt het om iedereen weer te laten passeren.

.

.

En dan, in tegenstelling tot de eerdere file van vandaag, beweging! Om de 5 a 10 minuten komen we een paar meter vooruit. Er is schijnbaar echt benzine! Langzaam kruipen we omhoog. Carrefour, de bushalte, de drogist ik passeer alle winkels op mijn gemakje, totdat ik opeens een rookwolk zie bij de auto voor me. Voor ik er erg in heb gooit de man gauw zijn motorkap open en spuit zijn brandblusser leeg. Of het echt brand was of alleen oververhitting weet ik niet, maar vanaf dat moment heeft hij zijn motorkap elke keer open als we stilstaan en het laatste stukje duwt hij zijn auto. En dan…

…De geur van verse benzine die mijn neusvleugels laten trillen!

.

.

Ik ben aan de buurt! Na in totaal twaalf uur wachten waarvan 2 uur voor 350 meter file, stap ik uit en gooit de pompbediende mijn tank vol. Ik weet niet wat zijn instructies waren maar op mijn vraag of hij de tank vol wil gooien knikt hij instemmend, 26 liter benzine gaan de tank in. (Meer als officieel mocht!) Ik reken af, vergeet in mijn enthousiasme bijna mijn tankdop terug te schroeven en rij naar huis. Aangezien onze straat één richting verkeer is passeer ik de file van auto’s voor de benzinepomp een 2e keer en ondanks dat het al negen uur ’s avonds is toeter ik er lustig op los! Voor heel even had ik de volste benzinetank van Belo Horizonte!!!

Misschien dat je jezelf afvraagt; waarom ga je twaalf uur in de file staan voor benzine? Het is als volgt: Het plan was om dit weekend (1-6/3-6) naar Rio de janeiro te gaan, we zijn bijna 12 ½ jaar getrouwd en zouden gaan deelnemen aan de halve en hele marathon van Rio de Janeiro. Voor het eerst in ruim vier jaar zouden we samen een weekendje weg gaan! We hadden voor dit plan een oppas gevonden die op 3 uur rijden hiervandaan wonen, diep in de binnenlanden van Brazilië. Een Nederlands stel waarmee we goed bevriend zijn en waarvan we weten dat de kinderen gek op ze zijn, je kan tenslotte pas echt genieten van je weekendje weg als de kinderen het ook naar hun zin hebben. Als je echter leest hoe moeilijk het afgelopen dagen  was voor mij om aan benzine te komen dan snap je dat de situatie bij ons bevriende stel nog veel slechter is. De laatste optie die we hadden was om ze op te gaan halen maar Geke en ik hebben samen besloten dat er op dit moment te veel risico’s en onduidelijkheden zijn om nu een weekend ontspannen weg te gaan. Een lastige beslissing gezien de vele uren training en die we hebben gedaan, maar we hebben er allebei vrede mee.

En zoals mijn vader zou zeggen; later op feesten en partijen heb je een mooi verhaal om te vertellen!!!

By | 2018-05-31T19:14:48+00:00 31/05/2018|

2 Comments

  1. Rienk 3 juni 2018 at 17:13

    Knap hoe jullie omgaan met gegeven omstandigheden, moet toch een flinke teleurstelling zijn! Respect hoor! (En jullie gespot hoor op de tv 😁)

  2. hanneke 31 mei 2018 at 22:02

    wat een superleuk geschreven verhaal! petje af voor je moreel Anne

Comments are closed.