De laatste weken in Brazilië…

//De laatste weken in Brazilië…

De laatste weken in Brazilië…

“Mag dit mee naar Nederland?” vraagt Ezra als hij met zijn Lego aan het spelen is en een mooie auto heeft gebouwd, “uiteraard Ezra, al je Lego gaat mee naar Nederland, we gaan je koffer helemaal vullen met je speelgoed!”. Kleine zus Esmé die graag het gedrag van broer kopieert roept vervolgens de hele middag bij alles wat ze in haar handen heeft… …”mag dit mee naar Nederland, en dit? En dat?” Kortom we kunnen niet wachten!

We zijn een heel eind klaar met het overdragen van onze verantwoordelijkheden en werkzaamheden. Vorige week heb ik een laatste keer de kombi naar de garage gebracht voor een onderhoudsbeurt en heb ik de laatste container gevuld met “rommel”. Daarnaast word een collega ingewerkt voor de financiën. Geke heeft haar werkzaamheden ook overgedragen maar natuurlijk komen er altijd nog dingen op haar pad. Zo komt er af en toe nog iemand langs voor hulp en natuurlijk blijven we die nog helpen zolang we hier zijn.

Tijdens al deze dagen, weken en werkzaamheden ontspringt er soms een traan waarbij we beseffen wat een geweldige tijd we hier hebben gehad en wat een avontuur het is geweest. Verder zijn we druk bezig om onze spullen uit te zoek en te kijken wat we meenemen, kunnen verkopen, of weg kan. Aangezien Brazilië geen koning en dus geen Koningsdag heeft, heeft Geke de garage omgebouwd tot bazaar zoals je kan zien op de foto. Alle kleine beetjes aan extra inkomen helpen en de Brazilianen hebben oog voor ons geïmporteerde materiaal 🙂

Tegelijkertijd kijken we enorm uit naar een nieuw begin in NL, ons huis in Kapelle word al “woonbestendig” gemaakt en Esmé kan niet wachten totdat ze op haar roze driewieler mag fietsen die op haar staat te wachten. Het is natuurlijk ook een spannende periode omdat we hier nagenoeg alles achterlaten en in Nederland alles weer opnieuw moeten gaan ontdekken en opbouwen.

Een mooi voorbeeld zijn onze twee kinderen, wij zien onszelf als Nederlanders die in Brazilië wonen en werken, we hebben ons prima aangepast maar als het Nederlands elftal tegen Brazilië moest voetballen waren we toch echt voor Nederland. Ezra en Esmé zijn echter meer Brazilianen in hun doen en laten, ze zijn een aantal keer in Nederland op vakantie geweest maar dat maakt ze nog geen Nederlander. Ezra kent het Braziliaans volkslied, loopt het liefst op slippers en bij een lichte bewolking en 25 graden vraagt hij om zijn vest. Ook Esmé zal moeten wennen want haar Portugese commando’s zullen in Nederland niet door iedereen begrepen worden!

Ezra heeft het heel goed door dat zijn leven op het punt staat om compleet te veranderen. Hij heeft er vooral heel veel zin in, maar soms als hij ‘s avonds in bed zit heeft hij vragen. Vragen over zijn nieuwe school: “ wat als ik geen nieuwe vriendjes maak? Wat als ik het Nederlands niet begrijp?’ Aan de hand van dit soort vragen weet je dat hij er in zijn hoofd mee bezig is.

We proberen er ons en de kinderen op een goede manier op deze verandering voor te bereiden. De boeken en studies zeggen dat het terug keren naar je vaderland (of verhuizen naar een ander land in geval van de kinderen) een proces is wat zeker wat bergen en dalen gaat kennen.  De eerste maanden zullen we zeker nodig hebben om ons aan te passen aan het Nederlandse leven en ritme. We gaan het zien en ervaren! Dezelfde God die de afgelopen jaren voor ons in Brazilië heeft gezorgd weet wat wij ook nu nodig zullen hebben. Het avontuur gaat gewoon door alleen op een andere locatie!

Gebeds en dankpunten:

  • Bidden jullie mee voor een goede afronding hier in Brazilië. Ezra en Esmé een goed afscheid op school. En als familie afscheid van het land en de vele mensen die we hier hebben leren kennen.
  • Bidden jullie mee voor leuke banen in Nederland voor ons.
  • Bidden jullie mee voor voldoende financiën voor de eerste maanden in Nederland.
  • Een groot dankpunt is ons huis in Kapelle! God is goed en we zijn zo dankbaar voor de mensen die Hij op ons pad heeft gebracht.
By |2019-05-06T19:37:35+00:0006/05/2019|

5 Comments

  1. Riet Luteijn 8 mei 2019 at 09:23

    Ik lees jullie blog via Joke En wens jullie alle kracht toe jullie mooie werk af te sluiten daar.Goed afscheid te kunnen nemen van iedereen die je daar lief is geworden.Ik weet zeker dat het hier in Kapelle ook weer heel gauw gaat lukken een mooi bestaan op te bouwen.
    En Ezra als je strakjes oemoemenoe tegen de juf op school zegt gaat ze je vast heel gauw helpen (lachend)

    Lieve groet uit Goes

  2. Jeike Lammers 8 mei 2019 at 07:51

    Lieve Anne en Geke
    Wat een veranderingen staan jullie en de kids te wachten. Dat zal niet altijd even makkelijk zijn. Hij is erbij! We wensen jullie moed en kracht toe in het afronden en opnieuw starten in Nederland! Frans en Jeike Lammers

  3. Barbara Bronswijk-Lagendijk 7 mei 2019 at 20:22

    Lieve Anne en Geke, heel veel sterkte met de laatste loodjes. Begrijp heel goed dat er veel kanten aan dit afscheid zitten. Voor loslaten is durf en moed nodig. Jullie hebben beide.
    Veel liefs en tot ziens in Nederland

  4. Marlies Pilaar 7 mei 2019 at 19:51

    Bijzonder om te lezen hoe jullie er in staan, respect!
    Sterkte met het losknopen van alle draden en draadjes, en het gaan vast knopen van nieuwe draden in Nederland!
    Veel zeeuwse groeten!

  5. Coby 7 mei 2019 at 13:05

    Spannend hoor. Ik kan Ezra zijn vragen goed begrijpen. Heel veel succes met verder loslaten en opnieuw opbouwen. En HIJ is erbij en zal elke keer voorzien.

Comments are closed.